Çaste poetike me poeten;-Leonora N.LOKAJ

ETYD

——————-

mbrëmja

zgjati hijen matanë deti

nata

më mbështjell me vetmi

e heshtja

më mësoi të dëgjoj

si rreh zemra

përplasur nga malli

të kam kërkuar

në erën

që prek gjethet pa i zgjuar

në shiun

që bie ngadalë

mbi kujtimet e mbetura

pa strehë

Mjafton ta dish

se mungesën tënde

ndër mote

e ktheva në poezi

që është vetëm një etyd

para simfonisë

që zemra ime gjithmonë

do ta luaj për ty

/QendraPress/