Çaste poetike me poeten;-Migel FLOR

KËNGA E KTHIMIT

Hapa një portë të rëndë

ku askund nuk dukej se të çonte.

Dhe nata brënda meje papritur

filloi nëpër deje të vërshonte.

Në tavan, heshtur flinte deti,

në ajër rastësisht notonin peshq.

Koha hante koka, hante veten

dhe bijtë e nëmur të hijes së vet.

Unë u gjenda, sakaq, larg vetes

as yll, as planet, as orbitë.

Ti u bëre epiqendra e syve

me të cilët kundroj largësitë.

U gjenda brenda një epoke,

njëkohësisht në dy kohë, në dy vende

pikërisht ku mungesa dhe prania

kishin përherë fytyren tënde….

********************

Diku,

——————

një i vdekur kthehet në frymë

dhe pyet:

Kush po më rivarros?

ata tokën,

ata mua

apo ata tokën dhe mua?

/QendraPress/