Çaste poetike me poetin:- Gazmend BEQAJ

Vajza me lahutë

—————————

Ajo nuk ishte si të tjerat

më shumë se e bukur

i bukur ishte shpirti i saj

Mbi supet e brishta

ajo barte dhimbjet

e një fëmijërie të lënduar

pa lodra pa dashni

peshen e një fëmije pa fëmijëri…

Gjithë lotët e moshës

e ndrojtur e në fshehtësi

i kishte mbështjellur

në shaminë e pafajësisë

Të gjjithë copëzat e ëndrrës së thyer

gjithë pikëllimin dhimbjen e saj

e kishte bartur

si një mburojë pendimi

në dyzet fijet e bishtit të kalit

në një këngë epike

që e këndonte plot mall

vajza me lahutën e saj

/QendraPress/