Çaste poetike me poetin;-Mark GJETJA

Vite qé nuk kéthehen pas.

————————————

Rinia iku me nostalgji,

ish dashuri e paré né jeté,

até kohé nuk kishim pasuri,

dasmat i lamé sa heré né vjeshté.

Népér fshat té dy u rritém,

fusha pa fund, malet karshi,

kur dielli ulej né fund té dités,

dhe deti lahej me rrezet e tijé.

Eré e lindjes kur fluturonte,

flokét e verdha ishin shpérndaré,

me rrahje zemre mé dashuronte,

si trandafilat né beharé.

Dhe héné e arté diku degdisur,

e koké e sajé ,me re mbuluar,

flokét e dendur té shpupurisur,

njé gjerdan qafés e kish rrethuar.

Gérshet i sajé I gjaté mbi shpiné,

kapése té bardhé lidhur mbi kry,

sa,heré nga pas e preka tinéz,

ajo buzeqeshte me émbélsi.

Dhe uné u ndjeva i dashuruar,

kur afér meje, e ndjejé pérbri,

se harroj, kur mbeta zgjuar

kur ramë té dy né dashuri.

Lumé i gjaté buron. nga malet

nxitonte fushés ,kur binte shi,

notoja verés ,ajo nuk ndalej,

dhe si njé valez e marr né gji.

Magji Vjeshtés me dite té ftohta,

e ngjyré e peméve ndërroi sérish,

puthjet tona,,qené té ngrohta,

se uné e deshta pérjetésisht

/QendraPress/