Çaste poetike me poetin;-Perparim DIDA

Parajsën e buzëqeshjes atje e gjeta

————————————————-

U fryva gjithandej aq sa desh plasa,

ankesa në shtëpi ankesa në rrugë.

Fjalët e mira askund nuk i dëgjova,

vetëm halle e shqetësime pa fund.

Kudo shkova pash fytyra të vranta,

në trotuare.në rrugë në çdo vend.

Një buzëqeshjen për mallë se gjeta,

atë t’bukurën e gjeje veç në kuvend.

Kështu bëra e atje shkova ta takoja,

ika njëherë nga njerëzit e vrazhdë.

Renda për atje ku ishte buzëqeshja,

atje kënaqësi më të vërtetë parajsë.

Buzëqeshja atje e bukur kishte çelë ,

aroma e këndëshme kundërmonte.

M’u duk se isha në Paris apo Vjenë,

të gjithëve atje fytyra u fakëllonte.

Dhe mirë bëra,që sot atje shkova,

ika njëherë prej fytyrave të zbehta.

Po ama kur nga kuvendi u largova,

flisja me vete,thosha atje ishte jeta.

O sa bukurosha më panë sytë atje,

me at’veshje firmato dukeshin shik.

Ata në parajsë,populli halle vuajtje,

I lëmë palaçot t’na ven lakun në fyt !

/QendraPress/