Çaste poetike me poetin;-Petrit BEQIRI

Për një puthje të padhënë

————————————-

Më ka marrë malli shumë,

për atë natën pa hënë,

të kujtoj çastet fatlumë

dhe një puthje të padhënë!

E mbaj mend që ishte Pashkë,

ç’qe ai qiri që fike?

I bëmë gishtrinjtë bashkë,

për të lidhur çaste “frike”!

Anës rrugicës në zbritje,

në pezul ulur si hëna,

dritën e shkallës e fikje,

të mos dukeshim nga brenda!

Në ato netë pas darke,

o moj robina e çastit!

Ne u gjendëm si pa dashje,

se na panë “plakat e marsit”!

M’u kujtuan ato netë,

po vij ku e patëm lënë!

Të të them më fal, o jetë,

për një puthje të padhënë!

/QendraPress/