Çaste poetike me poetin;-Sami MULAJ

GERMAT E POETËVE NË LISA

———————————–

Midis çmendisë së dy krahëve të lumit,

gati me majat ngjitë në qiell

një pus i kaltër e i thellë nuk është ma

Princat e bjeshkës kanë lanë në breg kutinë

e duhanit me bricë e unur,

pushkën mbi rrasë

e kapuçin e bardhë,

janë ngri e ba gurë,

udhtarët i prekin me gishta të butë

si në filma me përrallë.

Aty, edhe poetët Avni Mulaj,

Hamit Aliaj e Shkëlzen Zalli,

në trungjet e lisave lanë emrat me germa të mëdha,

nën lisat shekullor fshehën thesare,

turr u zhytën mbi ato valë.

Tani,

pusi ështe tharë,

rrënjët e lisave kanë dalë

si kurrize dinosaursh të vrarë.

Kuçedra me shtatë krena ujët e bjeshkës e ka përpi,

lisat janë gjymtue,

krye n’krye janë shtrirë si luftëtarë besanik,

dorë per dorë lidhë

si trimat n’betejë ra.

Germat e poetëve

aty nuk rriten ma,

bashkë me lisat janë tha.

Desha edhe unë t’i gdhend dy germa aty….?!

Ah,

mos më thoni o lisa

se nuk mund t’i ruani ma.

Lumi i thamë lisat i ka vra

/QendraPress/