Çaste poetike me poetin;-Zymer H. HALITI

KUR DIELLI PËRVLON

———————————–

Tek sa dielli ndriçon tërë natyrën

edhe sytë e tu po djegin si prush

ende s’po mund ta harroj fytyrën

kur me shikoje me sytë e zi si rrush

Sa djeg dielli me rrezet e tij të arta

njashtu shikimet tua mua më djegnin

i kujtoj ato çaste në shpatijet e larta

e kujtimet për ty çdo ditë më ndjekin

Do të vijnë pranvera me diell e rreze

e unë do pres ato shikimet magjike

shumë dëshiroj të shoh kësaj here

le të me kallin ata sytë tu shkëndie

Zjarrit nuk i druhem… thoshte poeti

dhe nëse do digjem nga sytë e dielli

me rëndësi është të takoj, të shikoj

mallin ta shuaj…pa ty vështirë jetoj.

Jetoj e pres me dëshirë e mallëngjim

sa më shpejt t’i shoh sytë e tu të bukur

do të jetë dita e lumtur me një kujtim

shikimi ëmbël me dashurinë e ruajtur.

/QendraPress/