Fryma poetike e së dielës me poeten;- Laura LAURA

A e njihni Sarandën e vjetër?

—————————————–

A e njihni Sarandën e vjetër,

atë me shtatë shtëpi mbi gji,

ku vetëm deti i lante kodrën,

dhe qetësia flinte në Plazhin e Ri?

A i njihni pllakat e saj të vjetra,

me bukuri antike, shekullore,

ku të dashuruarit flirtonin detin,

pa hotele, pa shëtitore?

A e njihni Sarandën e vjetër,

kur bukoviljet zbardhnin rozë,

pa mure guri, pa plagë betoni,

bukuri që s’fshihej nën rogoz?

A e njihni Kanalin e Çukës,

kur lumi me detin përqafohej lehtë,

më tej vaskat e midhjeve prisnin:

-vetëm ne ua dinim shijen e vërtetë?

Në guaska të freskëta madhëroheshin,

thitheshin si polen në dashuri,

një shije deti, një mall i gjallë,

që sot veç kujtesa e di.

A e njihni ju detin tonë,

nga shkëmbinjtë rrethuar plot,

me frangofiq të ëmbël e të egër,

të kultivuar nga dora e Zotit?

Nuk e njihni ju, jo Sarandën time,

perëndeshë në breg të Jonit,

tani që e patë, e shijuat pak,

si bunker të mbyllur prej betonit.

Ju xhiron e darkës veç bëni,

në mbrëmjet e nxehta të korrikut vonë,

nën hije gradaçelash Hëna është fshehur,

e netët mbyten në zhurmë e ton.

Dikur parajsë ky qytet ishte,

zanat vinin rrotull, pa fjalë,

sterniperët e Piros shijonin cigaren,

në Plazhin e Ri ku s’kishte dallgë.

I hodhën betonin parajsës së gjallë,

bukoviljet i varrosën nën kep,

nën themele betoni u mbyt bukuria,

margaritarët u fshehën në xhep.

Në kujtesën time gjithmonë do të rrijë,

Saranda me shtatë të vjetra shtëpi,

nën bukovilje rozë mbi kodrën e lashtë,

dikur parajsë, dikur Perëndi.

Migel Flor

/QendraPress/