Çaste poetike me poeten:-Ibadete Humolli TETAJ

 KUR HESHTJA BËHET DRITË

—————————————-

Ka ditë,

kur heshtja rri ulur si lis i perkulur

në dhomën ku ora harron të ecë

koha tund degët e vjetra

e heshtja aty ngecë.

Ka dite,

Kur heshtja bëhet zhurmë

Ishull me zogj pa qiell,

 krahëthyer kohe pa nevojë per port,

njerëz e turma boshe.

Ka ditë,

kur jam udhëtim pa hartë

hedh hapin e s’di ku më çon

hije që zgjatet prej frikes

e dëshirë që ushqehet prej dritës.

Ka ditë,

kur mendimet copëtohen

si akulli nën këmbë

heshtja çel si lule n’Pranverë

e fjalët bëhen si këmbanë në erë.

Ka ditë

Kur vetmia vishet me yje drite

dhe nata bëhet një tempull pa zë

Shpirti ulet n’gjunjë te oaza e vet

çdo brenge e vjeter ulet dhe hesht

si një anije

që limanin e shpëtimit prek.

Në këtë paqe të artë

mbledh retë si letra te bardha

deri aty ku ngroh dielli

e ka peshë fjala.

/QendraPress/