Çaste poetike me poeten;-Migel FLOR

Prekja e natës

————————-

Lëviz si gisht bebeje,

agimi harron dritën e bardhë.

Në thoin tënd ngul shikimin

ku rri varur një qiell pa damarë.

Pemët thithin etjen e natës

era qëndis plagë me muline mjegulle.

Një zog i padukshëm diku nëpër natë

çel vezë në thellësi heshtjeje….

Aty-këtu, në mes të ëndrrës

pa fytyrë e me duart lidhur

prek botën e zezë të natës

me gishtin e palindur….

/QendraPress/