Çaste poetike me poeten;-Rinore Veliu-ZYMERI

Zahrie – bijë e qëndresës

————————————–

Në qelitë e burgut, mes dhimbjes e lotit,

Zahria qëndroi si shkëmbi përballë motit.

E rëndë ishte dhuna, e thellë plagë në gji,

por zemra e saj thërriste: “Do të ketë liri!”

Gardienet serbe e goditën pa mëshirë,

por ajo veç thirri: “Kosovë, do të jesh e lirë!”

Në gjoks kishte plagë, në zemër kishte dritë,

për tokën e saj që e deshti me shpirt.

As dhuna, as burgu, as nata e mallkuar,

s’e shuan atë zemër, për liri të betuar.

Ajo qëndroi fort, si shkëmb mbi stuhi,

me besën e shqiptarit, me ëndrrën për liri.

Sot emri i Zahries në kujtesë do të rrojë,

si zë i qëndresës që koha s’do ta harrojë.

Bijë e kësaj toke, grua me trimëri,

Zahrie, emri yt është këngë për liri!

Rinore Veliu-Zymeri

/QendraPress/