Çaste poetike me poeten:-Vilma NIKA

Gjurmët e mallit.

—————————

Ky fund qershori më sjell ndër mend

anije, aeroplanë,

që zgjojnë detet, zgjojnë malet,

me ardhjet anembanë…

Gjezdis mbi gjoks të vendit tim,

likurs i dashurisë;

dhe zemra mban një botë të tërë

në mall të fëmijërisë.

Dhe krahët duket nuk mjaftojnë

në lotët e një pragu,

ku zemërthyer presin prindërit

një jetë për së largu.

Nëna me duart tretur kohës,

ruan esencën e mallit,

e shtron tryezën plot gosti

kur kthehen sytë e ballit.

Pak dashuri, se iku jeta,

aty ku prehet shpirti,

ku treten ëndrrat dhe pendimet

që koha nuk i priti

/QendraPress/