Fryma poetike e së dielës me poeten;-Arsinoi Zenko KALLXO
Roman i pa lexuar
——————————-
Me zhgënjimin therri shpirti
Aty kishin mbetur ca grimca të vjetra
Pastaj me kohën u ndryshk ëndrra
Dhe zemra kish veç pritje të shterpa!
Ishte koha kur loti thahej mbi buzë
Ti erdhe si johenë kumbuese therëse
Po ç’deshe që mallin ma zgjove sërish
Dashurinë se dija çfarë emër kishte!
Unë, romani i pa shfletuar ndonjëherë
Gjurmët e gishtrinjve tënd lexoja
Mbi çdo faqe të librit që prekje
Një histori kisha të shkruar!
Kur erërat stuhi filluan të sillnin
Dhe natyra shpesh herë egërsohej
Ashtu dhe xhani im u ngrys
Me perëndimet ëndrrat mi morre!
Gënjeshtrën e lodhur e qëndise bukur
Dije ti vije ngjyra të qeshura
Por une isha mësuar të shqepja të vërtetat
Majë gishtrinjëve të ledhatoja ndjenjat!
Doja,dhe prap dua, po po dua unë
Të jem po njësoj,si die bashkë me ty
E vërteta ishte se krahët u çelen prap
Dhe unë nuk doja të fluturoja diku!
Se di kur vjeshta të trokase në kohë
Dhe unë me verën dua të qëndroj
Kur gjethet të jenë zverdhur në livadhe
Unë dashurinë do të kërkoj!
E nëse ti do jesh tek unë poshtë krahëve
Mi përkëdhel supet lehtë dhe shtrëngo
Se paqja ime më e madhe
gjendet gjithmonë aty bashkuar me krahët e tu!
/QendraPress/
