Fryma poetike e së dielës me poetin;- Sahit F. OSMANI

NJERIU DHE ANTINJERIU I KOHËS SONË

——————————————–

Dikush flet me zërin e tytës,

dikush me dritën e dijes;

dikush mbjell farën e së keqes,

dikush i bëhet strehë mirësisë.

Dikush ecën me djallin në shpirt,

me zemrën mbyllur ndaj njeriut;

dikush dashurinë e mban si dritë,

si qiri ndezur në terrin e shekullit.

Dikush të vë nektar në gotë,

që jeta të të mbetet në buzë;

dikush fsheh helmin në dorë

dhe ta servir me fjalë të bukur.

Dikush tokën e mbulon me plagë,

ia zbeh qiellit kaltërsinë;

dikush mbi rrënoja mbjell lule

dhe ia rikthen jetës bukurinë.

Dikush është njeri, por i egërsuar,

me fytyrë njeriu e shpirt të shkretë;

dikush është njeri i shenjtëruar,

që di të nderojë çdo frymë, çdo jetë.

Dy rrugë përballë ecin në kohë:

njëra drejt dritës, tjetra në terr.

Dhe njeriu, në udhëkryqin e vet,

zgjedh çdo ditë çfarë do të bëhet më tej.

Se koha nuk lind vetëm njerëz,

as vetëm zemra të bardha a të zeza;

ajo na vë përballë pasqyrës

dhe na pyet, pa zë e pa mëshirë:

Njeri apo antinjeri?

/QendraPress/