Çaste poetike me poeten;Dushi Margarita SHEHAJ

O’h MOJ LABËRIA IME

—————————————

Mora rrugën edhe erdha o’h moj labëria ime ,

Po ulem dhe të vështrojë ,vjosën kur ujin lëshonë ,

Unë qëndrojë lartë mbi vjosë ,në tomorrë seç gjëmonë ,

O’h moj labëria ime se aq shumë më mungonë ,

Do t’ja marrë këngës shtruar o moj labëria ime ,

Tridhjetë vjetë në kurbetë është mbushur zëmra ime ,

Edhe këngës seç ja mora ,

Në tomorrë u dëgjua ,

Vjosa me ujin e bukur

shoqëroi zërin mua ,

Jamë ulur si mbretëreshë ,bukurinë po shijoj ,

Mbretëresh më bëre ti ,s’a herë vij vëndin ma çonë ,

Bukuria jote moj ,seç ma mori mëndjen mua ,

Po pres s’a të dali hëna ,të ndriçosh më shumë nga mua ,

Edhe hëna s’apo doli ,qylafin vura në kokë,

Mbulova thinjat e bardha ,që më ishin mbushur plotë ,

Edhe tani unë po largohem ,një valle dua të marrë ,

T’ë bjeri bukur klarineta ,të dëgjohet anembanë ,

A’h s’a shumë do më mungoshë

s’a të vijë përsëri .

Në një çarçafë të bardhë

do të shkruajë moj labëri ,

/QendraPress/