Fryma poetike e së dielës me poeten;-Diana MEHMETI

Toka…

——————————-

Toka u mat me metër dhe

u shit me emër,

si të ishte mall pazari,

jo gjiri i një nëne të vjetër.

Ia prenë kufijtë me vizore,

numëruan gurët me çmim;

por era qeshi mbi letra,

e dielli nuk njohu pronësim.

Kush tha: “Kjo është e imja”,

harroi një të vërtetë të lashtë:

askush nuk e mori me vete tokën,

as mbreti me fronin e artë.

Ne jemi veç udhëtarë,

me një grusht ëndrra në dorë;

sot mbjellim, nesër ikim,

si gjethet që bien në borë.

Prandaj mos e shit ndërgjegjen

për një copë dhe e vulë të rëndë,

Toka nuk ka nevojë për zotër,

por për njerëz që ta duan si nënë.

Sepse në fund të çdo udhëtimi,

kur hesht edhe emri jonë ,

mbetet vetëm toka e qetë

që na mbulon të gjithëve njëlloj.

/QendraPress/