Fryma poetike e së dielës me poeten:-Drita Rubjeka ZENELI

METAFIZIKA E IKJES

———————————-

Sa shpesh e përdorim dëshirën e qielltë,

E përtej jetës kërkojmë t’i shohim lart,

Sa shpesh mendojmë se janë bërë yje,

Në një tjetër botë, si engjëj me krahë.

Sa shpesh i veshim nota qielli dhimbjes,

Ndonëse dhimbja fle thellë në tokë,

Dhe për të mos e quajtur fund atë që ikën,

I japim një tjetër emër heshtjes në mort.

Platoni i kërkonte shpirtit një atdhe tjetër,

Sokrati e priste vdekjen si një pyetje,

Orfeu zbriti në Had

për të bindur ferrin,

Se dashuria ka zë edhe përtej errësire.

Por Hadi nuk e ktheu Euridikën,

Perënditë nuk na e thanë çfarë ne duam të dimë,

Portat nuk hapen vetëm në kujtesë,

Të ikurit në sytë tanë kthehen si dritë.

E po ashtu ekziston dhe lumi i harresës,

E ne ndër të gjallët duhet të bëjmë të kundërtën,

Kjo është mënyra për ta kundërshtuar vdekjen,

Të mos e pranojmë që shpirti të zhduket.

Sepse trupi kthehet në të lashtën tokë,

Dhe një jetë hesht nën rrënjët e pemëve,

Mos vallë kjo është një jetë tjetër,

Që filozofët kërkuan përtej kufirit të materies?!

Mbase vdekja është pyetja më e vjetër,

Që universi i ka bërë njeriut,

Dhe ne pa përgjigje

i ndezim një yll kujtimit,

Qiellit të perëndive i kërkojmë përgjigje…

/QendraPress/