Fryma poetike e së mërkurës me poeten;-Zejnepe Alili REXHEPI

VJESHTË NË SYTË E TU

———————————

Vjeshtën e parë si përhidhej

mbi supe tek çapitej e ndjeva,

kur ca gjethe lehtësisht binin

në të zhuriturin shpirt…

trazonin ëndrrat rubinore,

një gjeth s’dorëzohej, me ndjenjë purteke

drithërimash strukej në timin kraharor,

animizëm i disbalancit tënd ndjesor.

Shoh sytë e tu të ullinjtë

si flakërimë, lëngëzuar janë

grimca admirimi përçojnë

në mua, behari syth lëshon…

Kjo mjafton!

Një çast, më duhet të rimarr veten,

të grisurat mendime t’i flak tej,

të ndiej cazë diellishtën!

E, kësaj pranvere lozonjare

që vjen e brishtë, e ndrojtur,

t’i pëshpërit: “akoma ka dashuri”!

Ti e kupton, se jeta unazore është.

Në përkalime të ylberta përjetimesh

e ruan shikimin e syve të ullinjtë

që përjetshëm diellzohen…

Dhe e di!

E ndjej…

S’ka më vjeshtë në sytë e tu!

/QendraPress/