Çaste poetike me poeten;-Hatixhe Çollaku ADEMAJ

Lumi dhe Jeta

(Gërshetat e kohës)

——————————-

Nga një shtytje që toka jep,

ndër guralecë, ujë buron i kulluar ;

lum ai që shkon te burimi,

aty etjen për ta shuar.

Tatëpjetë, me gurgullimë,

ledhaton gurët në udhëtim;

gërryen tokë e shkëmbinj të lashtë,

derisa kanionet bëhen kujtim.

Herë nëntokës humbet pa zë;

herë mbi tokë ecën në qetësi,

syri pyet se ku u tret,

ti kthehet dritës rishfaqet përsëri .

Është lumi, apo jeta ime?

S’e dalloj kush me kë udhëton.

Të dy derdhemi në të njëjtin det,

kripa dot shpirtin s’na ndryshon.

Pastaj ngrihemi lehtë si avull,

në gjirin e reve të kondenzuar,

rigëzohemi mbi tokë sërish,

shtigje të reja jetës për t’i mësuar

/QendraPress/