Çaste poetike me poeten;-Klara SHEHU

Amshim

————————–

Në qiell disa kërkojnë meteorët e rastit.

Dhe ndjekin ndriçimin që shuhet pa lënë gjurmë.

Nxitojnë të çmendur për të kapur çastin.

Duke besuar se fati do të vijë lumë.

Dhe unë shtrirë mbi fushën e blertë.

Mbi barin që mbart peshën e jetës.

Mbuluar nga gjysëmdrita e hënës.

Ndjej ngrohtësinë e vetëvetes.

Mes nesh është krijuar një hapësirë.

Nuk futet era kur ndryshon drejtim.

E për ta bërë amshimit e qetë.

Humbet era rrugën dhe hëna humbet ndriçim.

Ndërsa unë guxoj të mbyll sytë.

Në çastin kur ndodh mrekullia.

Se kur futet shpirti në shpirt.

Nuk humbet asnjëherë magjia.

/QendraPress/