Çaste poetike me poeten:-Lina POLLO

Vajza me siluetë

——————————-

Kur pash siluetën tënde, nën dritën e hënës

Fillova të të pikturoj, me ngjyrat e zemrës.

I them vetes: “Foli”, po kam dhe frikë mos gaboj

Them përsëri: “Shkruaj, dreqi e mori”

po prapë pyes veten: “A do ta lexoj?”

Ndoshta ti s’e di ç’ndodh,

 kur më shfaqesh në mendime

Si një hënë e fshehur pas reve,

që më lë pa fjalë e më zgjon rrahjet e zemrës sime.

Dhe unë, mes heshtjes e guximit,

vazhdoj të të pikturoj…

Po me çdo rrahje zemre,

që më shtyn të të shkruaj: të dua, po jo me bojë

Dhe nëse një ditë, mes këtyre vargjeve, e gjen veten ti.

Mos kërko më shumë fjalë prej meje,

sepse gjithçka që s’munda ta them

 me zë e them në cdo shkrim.

E lashë këtu, mes këtyre rreshtave, nën dritën e hënës,

për vajzën me siluetë

më mësoi të shkruaj me bojrat e zëmrës.

/QendraPresss/