Çaste poetike me poeten;-Sibela BALA
Dëshmor i Lirisë
————————-
Asgjê ksaj bote té egêr si kérkova
Pérveqse rregull e parimé sigurie
Por. njê stuhi e trishté e errét
U bê urĕ e njê kèrkim lirie
,, Vuajtêm nén sundimin e egêr
Té kthetrave tè djallit té zi
Ja dolêm mbanê me shum véshtirsi
Deri sa e vendosém ja vdekje ja liri
Njé hije e heshturé trishtuese
Pati mbuluar ç’do shteg e çdo udhé
Por shqiptari se ka zakon me u tuté
Èshté i gatshém pér paqe e pér luftê
Kam marré plagê té mêdha né trup
Gjysmén e fisit i kom humbé
Asgjê tashmé nuk éshtê si dikurè
Betimin pér atdhe se shkelim kurré
,, Jam i/ e lumtur qê luftova pér atdhe
Se aty kom kja pér hér té paré kur kom le
Aty jom rrit e kulturu e aspiru
Pèr lirin e atdheut tim kom luftu
,, Nê vendim tè shejté u bana kurban
Dham jetén pèr két lirie
Sepse aty jan té lidhura ngusht
Copza kosove e copza shqiprie
Prandaj quhemi ushtar lirie
,, Luftova pér atdheun tim.té shejt
Se aty kom marrè frym e jeté
Aty eshtrat e trupit më prehen pér jeté
Si ushtar lirie jam betuar e ashtu kom vdeké
,, Dikur mè thêrrisnin trim i gjallê
E sot jam dêshmorê i rénë pér liri
Krenohu mé emrin ton atdhe
Paq dité té bekuara né pérjetsi
,, Fjalét e gjaku besa e dhéné
Jané bazê themeli me déshmi e vulê
E sot nga qielli ju vézhgojmé
Si dêshmor lirie té qeté na leni té pushojmê
Jam ai /ajo qé flijova rinin
Pér ti dhén atdheut tim té dashuré
Dritén e siguris dhe lirinĕ
Sot nderi dhe besa si ushtaré lirie na pagëzojnê ,,
Autore ,,Sibela Bala
/QendraPress/
Çaste poetike me poetin;-Tahir MUSAJ
VALLËZIM DASHURIE
—————————–
Të të kem ty e dashur është lumturi.
Ti me vjen e bardhë si agimi,
Bukuria e mëngjeseve të mia.
Shpesh pyes vetën,
Pse vjen e tille ?…
Kaq e bukur në botën time?
Mbase për të ma bërë ditën më të lehtë,
Për ta bërë burimin përjetësi,
Për t’i dhënë kuptim jetës,
Dhe për të ndarë bashkë fatin e mirë.
Ne jemi krijesa jo të rastësishme për njeri-tjetrin,
I çmendur dukem në ndjesitë e mia për ty,
Si një qiell përjetësie i pafundë,
Si nje shikim që s’do të më jepet,
Dhe të duket ndonjëherë.
Dhe unë vuaj,
Krijoj marrëzi në kokën time,
Kapërcej ylberin e lumturisë për ty,
Toka sillet rrotull edhe prej dashurisë sonë.
Ne jemi një pjesë e boshtit shpirtëror,
Rrahim si një zemer e vetme,
Në kuptimin e lumit të madh të dashurisë.
Dhe për ne është vallëzimi më i madh i ndjenjës,
Vallëzim dashurie …!!!
/QendraPress/
