Fryma poetike e së dielës me poeten;-Dushi Margaritaj SHEHAJ

Nostalgji

—————–

E ulur në gjunj në këtë shtëpi

të bukur ,

Ku i gjithë ky gjelbërim më kujton

të bukur fëmijërin

Ajo është shtëpia ime e fëmijërisë

Sa herë kur shkoj ,

Ndjej të madhe nostalgji ,

Sa shumë që më mungonte ajo shtëpi ,

Sa shumë më mungonte ,ai gjelbërim ,

Duart e arta ,dhe të bukura ,të vëllait tim

Kishin bërë ,këtë mrekulli

U ulëm të dy në ballkon ,

Dhe kujtuam ,të dy fëmijërin

Ai mbushi duart ,me borzilok ,

Dhe i çojë në prehrin tim ,

Mu mbush zëmra me gëzim

Dhe sytë ,mu mbushën me lot ,

Mu kujtuan shumë ,ato vite ,

Kur unë bridhja me vrap ,

Dhe vëllai s’më kapte dot ,

U rrita shumë me dashuri ,

Derisa ika ,nga ajo e bukur shtëpi ,

Rrugët e kurbetit ,unë mora,

Por këtë shtëpi ,të bukur të prindërve

të mi kurrë nuk e harrova ,

Nuk më bënin ,këmbët të ikja ,

Se prindërit i shikoja ,në ballkon

Vëllai tarrte ,gjethet e hardhisë ,

Dhe gjethet e rrushit ,mi fluturonte

mua mbi kokë ,

Sa nostalgji që ndjeva ,në atë shtëpi

të vogël ,

Por ajo është ,shtëpi me zëmër të madhe ,

Kur dikur qeshnim ,dhe këndonim ,

Kurse sot ,mbildhemi të gjithë

dhe hedhim valle ,

Sa shumë do më mungojë,ajo shtëpi,

Derisa të vete përsëri ,

Do ulem ‘’këmbëkryq në oborr ‘’

Dhe do dëgjoj ,cicërimën e zogjëve

në kafaz ku qëndrojnë !

/QendraPress/