Fryma poetike e së dielës me poeten;-Judita DEDI
Një çast me veten…
——————————
Jashtë, shiu bie me inat…
sikur qielli të ishte lodhur duke mbajtur brenda gjithçka…
Unë, përballë një filxhani,
duke bërë të njëjtën gjë…
Dritarja bën ndarjen
mes zhurmës së lokalit
dhe vetmisë sime që pi kafe ngadalë…
E mendimet…
hyjnë pa pyetur,
ulen pranë meje
dhe sillen sikur kanë jetuar gjithmonë kështu…
Ka momente kur nuk kërkojmë shoqëri…
veç një melodi të largët,
pak kohë
dhe guximin për të dëgjuar veten…
Dhe ndoshta pikërisht aty,
mes zërave të njerëzve
dhe shtjellave të avullit,
kuptoj sa shumë paskam heshtur
gjatë gjithë ditës…
/QendraPress/
