Fryma poetike e së mërkurës me poetin;-Xhemajli SHALA
Ajo iku s’ktheu kokën prapa
mbeti nata dëshmitare
unë e desha ajo shkoi
por në zemër mbeti përherë
Më urrej sa të duash
më harro nëse ke fuqi
por kjo zemër s’të harron
se të deshi me dashni
Në filxhan mbeti kafeja
gjysmë bosh si dashnia
në çdo pikë mbeti jeta
në çdo pikë mbeti dhimbja
Nëpër dhoma zëri yt
në korridor hapat e tu
çdo kujtim më flet për ty
çdo trëndafil më sjell te unë
Më thanë harroje atë
por harresa s’ka mëshirë
si ta harroj atë grua
që në shpirt më la një dritë
Kaloi vera erdhi vjeshta
dimri ftohu çdo kujtim
por në zemër mbeti pranvera
ku të mbajta veç përqafim
Një natë telefoni ra
ishte zëri yt o mall
Kam marrë malli më the ngadalë
dhe m’u kthye zemra në valë
Të nesërmen erdhe prapë
me dy lot në sytë e tu
unë të thashë hyr në shtëpi
se kjo derë priti veç ty
Në oborr çelën trëndafilat
rrënjët gjallë kishin mbetur
si dashuria jonë e vjetër
që s’kishte vdekur veç qe tretur
Më urrej sa të duash
por unë ty s’di të të urrej
mund të ikësh sa të duash
por në zemër prapë të gjej
/QendraPress/
