Çaste poetike me poeten;-Marigona KELMENDI
Puthje
———————-
Përsëritur ta kam
Pa fund herë
Shkronjën Z
Shoqëruar me emrin tënd
E në mur më rri një hije
Pret ta bësh të gjallë
Lart tek ikin furtunat
Më uron fat të bardhë
O sa të bardhë
Atëherë
Le ta shkruajmë të dy
Historinë që filluam
Një rruge të gjatë
O sa të gjatë
Me lulekurorat që ti aq shumë i do
Më thuaj ç’etje të rëndon
Ti syri im me aq vezullim
Kur gotat i theu dehja
O ç’dehje
E mua më mbeti kujtimi
Me ca tinguj serenatash
E një hije ma puth dorën
Më thuaj mos je ti
*MarKeL De
/QendraPress/
