Çaste poetike me poeten;-Mirushe H. MUSA

MIRUSHJA

——————

Nuk shkruaj për ujëvarën me ujin kristal,

As për këngët mëngjesore të bilbilave.

Shkruaj për babain tim, një hero i vërtetë,

Që dashurinë për atdheun na e la amanet.

Sa herë i kujtoj ato livadhet pranverore,

Aromat e zambakëve të kuq e të bardhë.

Kujtoj dhe aromën e kafës mëngjesore,

Dhe sofrën e shtruar në oborr nën arrë.

E kujtoj fëmijërinë time pranë teje,të lumtur,

Kur vrapoja pranverave pas mollëkuqeve,

Dhe mbrëmjeve,me yje e xixëllonja bashkë.

Mes aromës së trëndafilit rritesha në fshat.

Dhe po t’i shkruaja vargjet me ngjyra oqeani,

Dhe një pjesë ylberi ta marrë laps dhe ngjyrë.

Të shkruaj në fletoret e hënës për suksese.

Arsyeja je ti që unë vendosa të bëhem poete.

Ti më mësove të bëhem endësja e vargut,

Që t’i kthej ëndrrat në suksese dhe poezi.

Dhe çdo rrugë suksesi që unë kam filluar,

Të gjitha i mbajnë aromat e këshillave të tua.

Me këshillove për udhët e vështira e të lehta,

Më mësove të luftoja si shqiponja në beteja,

Amanetin dhe ëndrrën tënde e përmbusha,

Ti më the: “Kur ta botosh librin, titulloje ‘Mirushja’.”

/QendraPress/