Çaste poetike me poeten;-Yllka MERKURI

Dhimbje!

————————

Më dhemb Atdheu im i bukur,

më dhemb në shpirt vuajtja jote,

më dhemb në asht thirrja jote,

por më shemb përtokë heshtja jote!

Më dhemb kur shoh bijtë e tu të largohen,

duke lënë pas ëndrrat e paplotësuara,

më dhemb kur rrugët mbeten bosh,

e shpresa tretet në pritje të gjata.

Më dhemb kur fjala e lirë dridhet nga frika,

kur e vërteta mbulohet me mjegull e harresë,

por më shumë më dhemb kur zemrat heshtin,

e nuk ngrihen për të mbrojtur këtë vend.

Megjithatë të dua, Atdheu im,

si fëmija që do nënën e vet në çdo stinë,

sepse në çdo plagë tënden jeton shpresa,

dhe në çdo agim rilind besimi për ty!

/QendraPreess/