Çaste poetike me poetin;-Ramë ORACA

SHTATORJA E BRAKTISUR

————————————

vetëm zogjtë ulen pranë saj

dhe dëgjojnë rrahjen e zemrës së gurit

rrallëherë ndonjë kalimtar

ndalet për një çast të bëjë fotografi

pranë lavdisë së mbërthyer në gur

në këtë kohë të shthurur

edhe harresa po ngre shtatoret e veta

askush s`ka kohë ta zgjojë kujtesën

veç era ia shfleton plagët e shqepura

nga qentë e natës

ajo vazhdon të qëndrojë

me çarjet e gjakosura në trup

ata që dikur betoheshin para saj

sot thurin lavdi për vete

ajo i njeh të gjithë

edhe ata që sot e anashkalojnë

dikur i përuleshin para këmbëve

shtatorja nuk flet

e di se heshtja është fjala më e rëndë

në këtë kohë me vrap për epoleta

edhe guri mban lot

kur të gjallët i braktisin të pavdekshmit.

/QendraPress/