Çaste poetike me poeten:- Albulena THAÇI

Heshtje që vret…

—————————

A thua ke frikë t’i shprehësh ndjenjat se mos refuzohesh?

Po i mban brenda si të ishin mëkat.

A nuk e kupton që heshtja refuzon më shumë se çdo hap?

Pret të të duan e ke nevojë për dashuri.

Kur vjen radha të duash, fshihesh në krenari.

Ndoshta edhe ajo pret një fjalë që s’ia the kurrë.

Ndoshta edhe ajo hesht nga e njëjta

frikë që të mban peng edhe ty.

Sa dashuri kanë humbur kështu,

Jo se mungoi ndjenja, por që mungoi guximi.

Eeee, koha nuk e priti askënd.

Duaj në heshtje.

Në heshtje edhe unë të dua.

Ndoshta kur të jetë shumë vonë,

do ta kuptojmë një ditë

sa kemi mëkatuar..

/QendraPress/