Çaste poetike me poeten:-Blertë Tmava VESELAJ
Portat e ferrit
————————————
Portat e ferrit u hapën
Këtë herë po nisem me dëshirë
Herë të tjera kur atje isha
Nuk më kishte pyetur kush për dëshirë
Me hapa të shpejtë drejt pamëshirës
Ku fryma të humbet në zjarret pa shpresë
Ku sytë i mbyll si e fundit herë
Gjithçka e lindur brenda të vdes
Po nisem drejt ferrit, ndoshta nuk kthehem më
Se edhe këto ditë në ferr po i frymoj
Asnjë dorë e zgjatur, asnjë fjalë e thënë
Për shpirtrat e mëdhenj bota dritë nuk ka
Ndaj, ferr, më hap krahët, në ty të shpresoj
Në ngrohtësinë e flakës tënde një ditë të jetoj
Edhe pse pa frymë, pa freski, pa shpirt
Të paktën flakët tua do të më falin dritë.
/QendraPresss/
