Çaste poetike me poeten;-Shukrije GASHI

NANA

( 10 korrikë 2021)

—————————-

Asht ditë e plogësht vere

kohë me murtajë e pa qejf

në mërzi bjerr minutat zezona e hallit gri

një orë pa akrepa hutia

kollë e thatë tinzare ha jetët frika

nga pikëllimi xixa lodhje lëshojnë sytë

veshur jam deri n’ maje thembrash

me vetminë e mallit pa ty Nanë

hija dhe ankthi im i dyzuar n’ çdo stinë

e di që je këtu më shumë se dje e kurrë

sot ta ndjej praninë kudo

në rrënqethje flokësh çthurë mërzinë

ke zënë fillin n’ çdo fije veç e veç

erës nanore n’gushë

ohhh sa shumë dhembë

mungesa jote

aq e fortë e afërtë guldisja

a trishti tkurrjes time n’ lëkurë

malli për sytë e tu i fort si etja

për një pikë ujë rrugëtimit përcëllues

në Saharë Mileniumit të tretë

sa i largët nga unë përqafimi yt

Në kodrën e Arbnisë ka kohë

që nuk u ngjita si dikur me qejf e nge

t’ flas me ty për orët që t’i mora hua

asht kohë e keqe nanushe

jeta peshohet me numra hijesh

vdekjet i janë shtuar tokës si kurrë

më parë pa cermoni lamtumire

Lajmet e pikut janë pa shije amëlsie

askund m’pëlqen dita e thartuar

stina e parë a e dytë pak dallojnë

gjithçka ngjanë të jet e sëmurë

anipse rrugët sërish gumzhijnë

e huaj dhe e humbur ndjehem n’qytetin tim

gjithçka me duket një andërr që përsëritet

sheshet veshur me fantazmën pandemi

një planetë e kurdisur me pahir ngjanë jeta

kërkoj diçka tjetër ecjeve t’ mia dje

pak frymë me shije dashnie amëlsi

oooh sytë e tu kanë zanë çdo

skutë jam veshur me Ty

/QendraPress/