Çaste poetike me poetin;- Sylë Sejdi AHMETI

HISTORIA

—————————

Ecën nëpër të gjitha rrugët

Lëviz vëzhgon

E ndjek çdo hap tonin

E fsheh në gji

Nën leckat e emrit

Pastaj shpalon rrëfimet

Në të gjitha gjuhët e botës

I mban mend të gjitha ngjyrat

Dhe fytyrat

Ka sy të mprehtë

Në hapat e saj

Nganjëherë çalon

Dhe kurrë s’harron

Të pajtohet me fjalën

Por me ngjarjen

Ajo lëviz drejt

E dikujt i duket ecje e ngadaltë

E dikujt tepër e shpejtë

Mund të thuash se çalon

Mund të thuash se vrapon

Por mund të thuash se…

Ndoshta fluturon historia

Mësuese e jetës dhe së vërtetës

Kurrë s‘e ka befasuar gjumi i natës

Thonë se e kanë parë të përgjakur

Fytafytas në tyta pushkësh ngjitur

Dhe në tehe shpatash duke u zvarritur

Ajo nuk di të trembet

As para stuhive më të egra

As përballë plagëve

Nuk e kanë parë të shembet

Në rrugëtimin e saj të gjatë

E kemi gjetur me kokë të kuçedrës

Me dhëmbë ariu e me trup njeriu

Me krahë pëllumbi e thonj skifteri

Me gjuhën e gjatë si shpatë

Vazhdimisht gjurmon e gjurmon

Vargojt e shekujve

Diku shëron plagë të vjetra

E diku hap të reja

Diku i shuan zjarret

E diku vret e djeg si rrufeja

Ajo në ditarin e saj

Që e mban nën sqetull

Herë buzagaz e herë buza vaj

Shkruan ngapak rreshta

Mbi gjëra të vërteta

Diku edhe gënjeshtërta

E gjejmë kudo që e kërkojmë

Shtigjeve të botës

Tek rrëshqet e rrëshqet ngadalë

Si gjarpri tinëzak nëpër binarët e kohës

Në ditë me diell dhe në rrugë me akull

Nëpër pellgje gjaku

Gëzime e përmallime

E mbështjellë shpeshherë në të zi

Mësuesja e madhe e jetës sonë: histori…

Sylë Sejdi Ahmeti-

/QendraPress/