Fryma poetike e së dielës me poeten:-Qaze Demko MYFTARAGO

DYFYTYRËSIA…

———————–

Përpara syve thurnin kurora me fjalë të arta,

pas shpine mprehën heshtur thikat e tradhtisë,

buzëqeshja u shkëlqente si dritë e rreme e natës,

ndërsa shpirti u zhytej në humnerën e ligësisë.

Më ngritën në buzë vetëm sa për t’më rrëzuar,

si era që ledhaton e më pas bëhet stuhi,

hipokrizia u bë mantel i zbukuruar,

mbi zemra që s’njohën kurrë fisnikëri.

Por koha është gjykatësi që nuk gabon,

çdo maskë e rreme një ditë copëtohet në pluhur,

se e vërteta, edhe kur vonon, triumfon,

e ndërgjegjja mbetet dënimi më i ashpër.

Le të flasin… fjala e ligë është veç jehonë e zbrazët,

që shuhet sapo prek dritën e së vërtetës,

sepse njeriu që të përqafon në sy e të godet pas shpine,

ka varrosur nderin në varrin e hipokrizisë.

/QendraPress/