Çaste poetike me poeten;-Marigona ZEKAJ

Pse shpëtuam?

————————–

Pse shpëtuam ne nga ajo luftë e zjarrtë,

Për të parë plagë që s’u mbyllën kurrë në varr?

Për të jetuar mes hijeve që s’kanë paqe,

E për të ndjerë dhimbjen që na ndjek në çdo hap e faqe.

Pse shpëtuam, kur rrugët na çojnë në humbje,

Ku aksidentet marrin jetë pa pyetur për dhimbje?

Ku dita lind me frikë e nata bie me lot,

E shpresa shpesh tretet si dielli në perëndim të kotë.

Pse shpëtuam për një jetë pa mbrojtje shteti,

Ku fjala “drejtësi” mbetet vetëm një premtim i mbetur.

Ku zemrat lodhen duke pritur një dritë,

E errësira bëhet zakon, e dita humb kuptimin në shpirt.

Ah, pse shpëtuam nëse s’jetojmë të lirë,

Nëse jeta na rrëzon e na ngre veç me vështirësi

Ndoshta shpëtuam për të mos harruar kurrë,

Se edhe në dhimbje,

njeriu lufton për një të nesërme më të mirë!

/QendraPress/